De dood van Achilles
Na de nederlaag die de Trojanen onder Hektors dood hadden geleden, kwamen de Grieken steeds dichter bij de overwinning. Apollo kon het niet aanzien dat zijn geliefde stad Troje zou gaan vallen, dus daalde hij van de Olympus af en schoot een pijl in de hiel van Achilles, de enige plek waar deze kwetsbaar was. (Achilles' moeder,de Godin Thetis, had hem bij de hiel vastgehouden toen zij Achilles bij zijn geboorte in het vuur van Hephaestus en in het water van de Styx onkwetsbaar maakte.)

Vervolgens bracht Paris hem de doodslag toe. Aiax en andere Grieken verjoegen de Trojanen van hun vriend & wapenbroeder, zodat Aiax het lijk van Achilles terug naar het Trojaanse kamp kon dragen, waar hij eervol werd verbrand.

Aiax stierf door eigen toedoen. Hij ontnam zichzelf van zijn leven nadat de Godin Athene hem met waanzin vervulde. (Aiax had een conflict met Odysseus over de wapenrusting van Achilles. Athene vervulde hem van waanzin om te voorkomen dat hij Odysseus, haar lieveling, zou schaden)

Ook Paris stierf. Hij werd door een giftige pijl getroffen en stierf op het slagveld. Aeneas, Aphrodites zoon, verving Paris en leidde de Trojanen in de strijd.

Het paard van Troje
De oorlog bleef voortduren en leek geen van beide kanten de overwinning te brengen. Calchas, de ziener, adviseerde de Grieken om op te houden te proberen om de stad met geweld in te nemen. Met geweld kon deze oorlog niet gewonnen worden, er moest een list worden bedacht. Odysseus kwam met het idee om het gigantische paard van Troje te bouwen. Het paard werd van hout gebouwd en was hol van binnen, zodat het plaats kon bieden aan Griekse krijgers.

Dertig helden kropen in de buik van het paard om zich daar schuil te houden. Onder hen waren Odysseus, Neoptolemus, Menelaus, en Diomedes. De rest van de Grieken maakten zich gereed voor vertrek en voeren weg, hun schepen daar brengend waar de Trojanen ze niet konden zien. Een Griek, Sinon, bleef achter bij het paard. Het was zijn taak de Trojanen zo ver te krijgen om het gigantische paard binnen hun stadsmuren te halen.

Toen de Grieken het paard en Sinon vonden, zei de laatste door de Grieken te zijn achtergelaten als offer. Hij vertelde hen dat het paard als geschenk voor de Goden is gebouwd en dat ze het zo groot hadden gemaakt zodat het nooit binnen de muren van Troje zou geraken.

Het merendeel van de Trojanen geloofden Sinons leugens. Een Trojaanse priester echter, Lacoon, drong erop aan dat het paard verbrand moest worden. Toen hij de zee in liep werd hij door een reusachtige zeeslang gegrepen en gedood. Dit was een list van Athene, die de slang stuurde om de Grieken te helpen. De Trojanen zagen dit en dachten dat het een bestraffing van de Goden was vanwege het ongeloof van Lacoon.

Ze haalden het paard met veel moeite binnen in de stad. De Trojanen dachten dat ze gewonnen hadden en voelden triomf. Cassandra, dochter van Priamus, waarschuwde hen voor het paard, maar zij werd niet door hen geloofd. 'S avonds vierden zij feest om de overwinning te vieren.

De val van Troje
Toen iedereen sliep, moe en dronken van het feesten, liep Sinon naar de stadspoorten. Hij stak een fakkel aan en zwaaide ermee in de juiste richting om de Grieken aan te geven dat iedereen sliep. Vervolgens sloop hij naar het paard en klopte er een aantal keer op om de Griek in het paard aan te geven dat Troje sliep. De helden in het paard kwamen naar buiten en openden de poorten zodat ook de Grieken buiten naar binnen konden.

De Trojanen waren te moe en te dronken om de stad nu nog te kunnen verdedigen. De Grieken staken alles in brand en binnen korte tijd was er niets meer van Troje over. Koning Priamus werd door Neoptolemus gedood. De Trojanen die niet stierven in de strijd werden tot slavernij gedwongen, zo ook Andromache (weduwe van Hektor). Aeneas zag op tijd dat verdere strijd hopeloos was en vluchtte samen met zijn vader en zijn zoon de stad uit. Hij werd hierbij geholpen door zijn moeder Aphrodite, die ervoor zorgde dat hem tijdens zijn vlucht niets overkwam.

Toen Menelaus zijn echtgenote, Helena, weer terug vond werd hij weer verliefd en nam haar opnieuw tot echtgenote.